[เอนทรี่บั่นทอนปัญญา]10 เรื่องพูดไม่ออก....
posted on 12 May 2009 11:56 by dark-way
อันว่ามันตอกย้ำช้ำใจมานานปีเลยขออัพเเก้เครียด(หลังคะเเนนออก)ซักเล็กน้อย
เผื่ออารมณ์อยากบ่นของป้าจะหายๆไปมั่ง
1.ของหาย
บ่อยสุดๆ ไม่รู้จะบ่อยไปไหน เวลาที่ต้องหารนะมันหาอะไรไม่เคยเจอ เเต่เวลาที่ need สุดๆมันเสือกหาย
กลับกัน เวลาจะเก็บอะไรซักอย่าง ใส่ตู้ ใส่ลิ้นชัก ลฯล
"เก็บไว้ในนี้ดีกว่าจะได้ไม่ลืม"
สุดท้ายเอาเข้าจริง
"อ้าว...เก็บไว้ตรงไหนวะ" เเล้วจะมาเปิดตู้เจอเอาตอนสุดท้าย
2.ลืมของ
คล้ายจะสัมพันธ์กับข้อข้างบนเเต่ไม่ใช่ ส่วนคล้ายคลึงของมันก็คือ การเตรียมความพร้อมก่อนออกจากบ้าน
"วางไว้ตรงนี้ดีกว่า ก่อนออกจะได้เห็น"
เเต่เมื่อถึงเวลาปุ๊บ ลัลล้าออกจากบ้านไม่ได้มองอะไรเลย
เเล้วเราจะรู้ตัวว่ามันหายต่อเมื่อต้องใช้หรือถึงที่หมายเเล้ว
คำนิยาม by miney
"คนเราจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อทำอะไรไม่ได้เเล้ว"
*อนึ่ง ป้านี่เคยลืมเอาต้นหอมไปตอนมีเน่คอสมิกุ*
3.ตื่นสาย
พรุ่งนี้มีเรื่องสำคั๊ญสำคัญ อะห๊า~ อยากตื่นเร็วก็ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ ไม่ก็ฝากคนเเถวนั้นปลุก
กรณีนาฬิกาปลุก-ปลุกปึ๊บ หากคุณเป็นคนมีความรับผิดชอบ เเน่นอนว่าเคสท์นี้ไม่เกิดขึ้น
เเต่คนส่วนใหญ่ นาฬิกาดัง...
"เซนต์ เซย่า!!! ดะอิชิเมด๊ะ...."ตบป๊าบ เขวี้ยงนาฬิกาทิ้ง ปิดมือถือ ไม่ได้ยิน นอนต่อ ลฯล
กรณีคนเเถวนั้นปลุก-ปลุกปึ๊บ สัญชาติญาณมักจะทำงานก่อนดวงตา
"อย่ามายุ่งได้ม่ะ"นอนต่อ อาจจะมีการครวญครางพ่นมตร์เขมรอีกเล็กน้อยตามเเต่อารมณ์
หากมีการปะทะกันอีกเล็กน้อยไม่ฝ่ามือก็ฝ่าเท้าจะเริ่มทำงาน
จนสุดท้ายถ้าเค้าไม่เลิกไปเองก็จะเอาน้ำมาสาดคุณ(โดนบ่อย)
เเล้วมันจะจบลงที่จุดเดียวกันคือ
"เฮ้ยยยยยยย!! ทำไมไม่ปลุก!!!"นั่นไง...
4.ผู้อื่นกระทำต่อเรา
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นเเบบนี้ เเต่โดนไปก็พูดไม่ออกนะก๊ะ
ความจริงมันเป็นเรื่องเล่ามาจากมีเน่อีกทีเเต่ อืมก็คิดว่าทุกคนคงเคยเจอกันมาบ้างอ่ะนะ
ถ้าเราวางของไว้ เเล้วมีคนเดินมาชน ปั้บ
"ทำไมวางของเกะกะ!!!"
5.เรากระทำต่อผู้อื่น
พอคนอื่นวางของไว้ เราเดินชน ปั้บ
"ทำไมเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ!!!"
เออ มึงจะเอายังไงกับกู.....ส่วนใหญ่คนเราจะจบลงด้วยการขอโทษ ยิ้ม เเล้วเดินจากไป เเต่สำหรับบางคนก็ไม่ใช่ว่าเเค่นี้เเล้วเค้าจะเลิกราโดยง่าย
จำไว้ว่าเอาใจเขามาใส่ใจเรา ไม่ใช่เอาตีนเราไปปะทะตีนเขา
6.หน้าเเก่
กระทบใครบ้างมั้ยคะ? หะหะ อันนี้โดนกับตัวเองเเรกๆก็ตกใจอยู่ เเต่หลังๆเริ่มชิน
เวลาเราทำบัตรประชาชน
บ้างคนเค้าจะยื่นสำเนาให้เลย หรือไม่ก็ถามว่าจะทำบัตรใหม่หรือว่าทำครั้งเเรกอะไรเเบบนี้
ตอนเราไปทำบัตรประชาชน เค้าก้มหน้าเขียนอะไรอยู่เราก็นั่งรอ พอเค้าเงยหน้าขึ้นมา
"ทำบัตรหายเหรอคะ?"
...........
*อสอง กรณีล่าสุดไปซื้อของกับหลานหญิงที่ประตูน้ำเเล้วป้าเค้าถามว่าอยู่ปีอะไร....
7.รถเมล์
น้ำขึ้นให้รีบตัก
เวลาเร่งด่วนอะไรมักไม่ได้ดั่งใจ อย่างเช่นเรากำลังนั่งรอรถเมล์อยู่(ที่มันไม่มาซักที)
จนกระทั่งสายที่ผ่านมา(ที่มันจะอ้อมกว่า เสียเวลากว่าหน่อย ลฯล)ด้วยความเร่งรีบ
ก็กระโดดขึ้นสิครับ นั่งไปได้เเปปนึง หันกลับไปมองที่ป้าย
ไอ้สายที่รอมันเสือกมาเทียบท่าหลังขึ้นไปเเล้ว เเล้วเราก็เสียเวลาฟรี
ช้าช้าได้พร้าเล่มงาม
กรณีตรงข้ามกับข้อด้านบน
รถคันเเรกผ่านไป คันที่สองผ่านไป คันที่สามผ่านไป....
ไม่ขึ้นรอคันที่ตัวเองขึ้นบ่อย ปรากฏกว่าจะมาผ่านไปร่วมชั่วโมง
กรณืสุดท้าย (เสริมมา)มันวิ่งออกไปต่อหน้าต่อตาเลยคะ....
สิ่งที่เหมือนกันของสามข้อนี้คือ
"สาย"
8.โค้งสุดท้าย
ส่วนใหญ่เวลาได้งานมาทำ หรือต้อง่านหนังสือสอบ
อย่างเเรกที่คิดเลยคือ
"อีกตั้งนาน"
เเล้วก็จะเป็นเเบบนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงคืนสุดท้าย เเล้วคุณก็จะไม่ได้นอน...เอวัง
หรืออีกกรณี
"รีบทำเลยดีกว่า"ปากพูด เเต่ตัวทำไม่ได้
ข้อนี้เราก็เป็นนะ ถ้าไม่ถึงช่วงโค้งสุดท้ายเนี่ย มันจะไม่มีสมาธิทำ เเล้วพอถึงปุ๊บมันก็จะทำไม่เสร็จ(ฮา)
*อสาม กรณีโดเซนต์ นั่งเรื่อยเฉื่อยอีกตั้งนานๆ โค้งสุดท้ายปุ่บ นอนตีห้า ซดเบอร์ดี้ต่างน้ำ ผลลัพท์คือชุ่ย...
9.ดักควาย
สุภาษิตจากโดฮารุฮิฟิวชั่นเปาบุ้นจินของพี่ภู(ไม่ใช่ภูภู่นะคะ)
คล้ายกับเวลาที่เรานั่งทำอะไรบางอย่างเเล้วมารู้ตัวเอาตอนหลังว่าเหนื่อยฟรี
ยกตัวอย่าง-เหล่านร.ที่น่ารัก(?)ของสายอนิเมะกำลงนั่งตีตารางกันขมักเขม้น พอเอาไปส่งอ.ปุ๊บ
"ครูไม่ได้บอกให้ตีเยอะไม่ใช่เหรอ?"พอกันไปมองเพื่อน มันตีกัน 1 อัน 2 อัน....
ฟิ้ว....ใบไม้ผ่านไป
ไอ้พวกขยันเกินเหตุ(อีกนัยคือโง่ไม่รู้เรื่อง)ก็เศร้ากันไป....(เเม้นอ.จะบอกว่าดีเเล้วจะด้พัฒนาฝีมือก็ตาม)
"ควายก็จะปรากฏ"
10.ซื้อของ
อยู่ในขอบข่ายของสามข้อข้างบน
อันดับเเรก-เดินเจอร้านเเรกซื้อเลย!!!
...เเล้วคุณก็จะเจอร้านที่สองถูกกว่า....(ซึ่งพอไปเจอร้านที่สามมันก็ถูกกว่าอีก)
*อสี่ กรณีนี้ประสบการมีเน่อีก(อะไรซวยๆมักจะเจอกับเเก)เดินสำเพ็งกันซื้อพู่ร้านเเรก 20 บาท ไปเจออีกร้าน 15 บาท จนร้านสุดท้าย 10 บาท....
อับดับสอง-เจออันเรก เดินๆดูไปก่อน เดี๋ยวคงมีร้านที่ถูกกว่า(เป็นหลักการที่ดีนะ)
ดู ดู ดู เเละดู ดูจนหมดล่ะ....สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ พอเดินกลับไปร้านเเรกปุ๊บ
มันก็จะหายไป.....orz(เสริม)
อันดับสาม-ซื้อของกับคนขาย บอกจะเอาไอ้นู่นเค้าหยิบมาให้ เอาใส่กระเป๋า
พอกลับบ้านค่อยหยิบมาดู
"........"
*aha~(อ่านว่า"อะฮ้า"นะเคอะ) กรณีล่าสุด ไปซื้อสเปรย์บำรุงวิกที่ประตูน้ำกลับมาบ้าน"ฉีดก่อนยืดผมหรือดัดผมป้องกันผมเเห้งเสีย"
.......จะบอกว่ามันใช้ด้วยกันได้ หรือป้าเเกหยิบผิด ส่วนอีกด้านนึงสั่งครีมลบเครื่องลำอางค์ได้ครีมบำรุงผิว...
อันดับสี่-ซื้อของเเพงมา ไมว่าคุณจะหยิบมาวางหรืออย่างไร คนในบ้านมาเห็น
"ซื้อมาทำไมมีตั้งโหลนึง"
เงินกู......
จบการบ่นๆพร่ำเพรื่อเเต่เพียงเท่านี้ ช่วงนี้อะไรๆมันก็บีบคั้นสมเป็นช่วงก่อนเปิดเทอม
งาน 52 ชิ้นไม่ได้ทำซักเเอะ โดก็ดอง สามวันเเผ่นๆ ประชุมสีก็ไปนั่งฟัง ฟัง....หาสาระเข้าหัวไม่มี งงกับระบบเว็บ cure ข้าวเย็นไม่อร่อย เเถมอาการอยากเสียเงินโผล่ขึ้นมาอีกตอนเห็นน้องเเพนด้า
สุดท้ายนี้...
เเปะซะหน่อยกาคุโปะ นายสุดยอดมาก.....
(....ยังเสียดายคะเเนนอนิเมอยู่...)
//ไปก่อนล่ะ ของดองเเถกก่อนนะorz
#1 By phayanark on 2009-05-12 13:15